‫آنچه گذشت ...
‫هنوز نفهمیدی مادرش کیه؟
‫فکر کنم یه خورده شبیه
‫میشل فایفرـه. ‫اینطور فکر نمی‌کنی؟
‫سلام. ‫سیرا بودی، درسته؟
‫آره، درسته.
‫- حالت چطوره؟ ‫- راستش عالیم.
‫اگه یه رفیق ورزشی خواستی
‫یا کسی که باهاش مشروب بخوری.
‫- من هر دوش رو زیاد انجام میدم. پس ... ‫- هی، ببین.
‫فکر کنم حدود 8 پوند وزن کم کردم.
‫واقعاً لازم نبود این کارو بکنی.
‫واسه یه هفته غذا آوردی.
‫ویکرم خیلی لاغره.
‫- می‌دونم. ‫- شوهر آدم باید چاق باشه.
‫- نشون میده خوشبخته. ‫- ویک خوشبخته.
‫می‌دونی، الآن دارم رفتار آدمای لس آنجلس رو ...
‫درک می‌کنم.
‫نظرت چیه؟
‫ویک؟
‫چرا بقیه حیوانات
‫انقلاب رو راه ننداختن؟
‫- بیا، متن رو بخون. ‫- گفتم نه.
‫رئیس ویلسون.
‫منو نادیده بگیر.
‫خب، باید نگران جنل باشم؟
‫اگه بخوام راستشو بگم، ‫اون زیادی به آدم گیر میده.
‫- کول، آر.دی یعنی چی؟ ‫- آنتون؟
‫اون باید بهار سال قبل فارق‌التحصیل میشد.
‫ولی پروژه‌اش رو از یه سال دومی گرفته بود.
‫پس جنل معلم قبلی رو مجبور کرد ‫که اونو بندازه.
‫می‌خوام در مورد مقاله‌ات حرف بزنم.
‫- چیه؟ ‫- خیلی خیلی خوبه.
‫پس می‌خوام بدونم
‫کی این مقاله‌ی فوق‌العاده رو نوشته؟
‫چون فکر نمی‌کنم کار تو باشه.
‫لعنت به تو.
‫رسانه بزرگ نایت مووی تقدیم میکند ‫NightMovie.Co
‫ترجمه از عـرفـان notion ‫erfanam7@
‫خیلی‌خب، بذار قضیه رو ساده بگم.
‫اون با تو ازدواج کرد
‫و بعد با تو بهش خیانت کرد.
‫و بعدش تو رو بخاطر تو ول کرد.
‫و بعدش به تو با تو خیانت کرد.
‫و بعد بچه تو رو حامله شد
‫ولی بعدش گفت بچه‌ی تو بوده.
‫درست گفتم؟
‫تقریباً.
‫لعنت.
‫آدمای سفید پوست دیوونه‌ان، رفیق.
‫این خودش
‫یه رمان پیچیده‌اس.
‫- آتنا؟ ‫- سلام، کول.
‫سلام. چی خبر؟
‫پلیس همین‌الآن اومد.
‫گفتن از ورود غیر مجاز اثری نیست.
‫وسایل همه سر جاشونن.
‫بنظر میاد خودش از خونه رفته بیرون
‫و دیگه برنگشته.
‫تونستن گوشیش رو آنلاک کنن؟
‫نه، اما پلیس‌ها تونستن تماس‌هاش رو ‫بدست بیارن.
‫آخرین نفر به کی زنگ زده؟
‫آخرین نفری که باهاش تماس گرفته، بن بوده.
‫کِی؟
‫سه روز پیش.
‫باهاش حرف زدن؟
‫آره، ولی بهم نمیگن دقیقاً چی گفته.
‫اما ظاهراً اونم نمی‎‌دونه کجاس.
‫باشه، خودم باهاش حرف میزنم.
‫کجایی؟
‫یه جایی تو پنسیلوانیا.
‫به محض اینکه بتونم باهات تماس می‌گیرم.
‫وقتی به نیویورک رسیدیم بهت زنگ میزنم.
‫باشه.
‫بن کیه؟
‫پسری که باهاش قرار میذاشته.
‫مگه اون متأهل نیست؟
‫دختره علاقه‌ی خاصی داره.
‫خب، اون گند زده. ‫[بخش اول: نوآه]
‫اما به شانس دوم اعتقاد ندارین؟
‫و اگه کسی لایق شانس دوم باشه ‫اون الکسیس‌ـه.
‫می‌دونستی پدر و مادرش، هردو معتادن؟
‫پس با رفتاری که با الکسیس دارم مخالفین؟
‫نه.
‫منظورم اینه که، آره. ‫فقط ...
‫الکسیس زاده‌ی محیط خانواده‌شه
‫و رفتاراش از اونا نشأت می‌گیره.
‫پس اساساً ما داریم اونو بخاطر ...
‫جایی که ازش اومده معلق می‌کنیم.
‫الکسس بخاطر جایی که ازش اومده
‫معلق نشده، مگان.
‫اون بخاطر این معلق شده ‫که یه سطل زباله رو
‫توی کلاس جبرتون آتیش زد.
‫کس دیگه‌ای مایل هست ‫در مورد دانش‌آموز دیگه‌ای حرف بزنه؟
‫باید این قضیه رو فراموش کنیم.
‫- ما آماده نیستیم که این قضیه رو فراموش کنیم. ‫- اوه.
‫هنوز ماه اکتبر‌ـه. ‫و تا حالا 8 نفر معلق شدن.
‫ببین، جنل، وقتی شنیدیم ...
‫تو می‌خوای از مدرسه مارشال به اینجا بیای
‫خیلی خوشحال شدیم که می‌خوایم تو رو داشته باشیم.
‫منظورم اینه که، نه اینکه مدرسه سختی بوده ‫ولی ...
‫از وقتی که تو به اینجا اومدی ‫فرهنگ مدرسه‌ی کوچیک‌مون
‫تغییر اساسی کرده.
‫ولی با این همه قوانین ‫و معلق کردن‌ها ...
‫چون وقتی من به اینجا اومدم، مگان
‫کلی دانش‌آموز اخراج شده ثبت‌نام کردیم.
‫دانش‌آموزانی که هیچ مدرسه‌ی دیگه‌ی
‫اونا رو بخاطر مسائل انضباطی نمی‌خواست.
‫فکر کنم مگان سعی داره بهت بگه
‫تو از سال قبل که به اینجا اومدی ‫سعی کرده نظرت رو به بقیه تحمیل کنی.
‫تو سال اولی هستی که رئیس مدرسه شدی ‫و می‌خوای کارت رو خیلی جدی بگیری.
‫ما هم با قوانین انضباطی غیرمنصفانه‌ات ‫مخالفتی نکردیم.
‫ولی جواب نداد ‫و حالا وقتشه یه چیز دیگه‌ رو امتحان کنیم.
‫وقتی توی مدرسه استنفورد بودم ‫یه کلاس کامل گذاشتم
‫که توش از عدالت بازدارنده‌ صحبت می‌کردیم ‫و تو فکر این بودیم ...
‫که می‌تونم یه ورکشاپ توی مدرسه برگذار کنم.
‫روش بازدارنده‌ی عدالت ‫یه شکست کامل ...
‫- توی اتحادیه مدارس لس‌آنجلس بوده. ‫- خب، جنل
‫شاید معلم‌های اتحادیه مدارس لس‌آنجلس
‫به اندازه‌ی ما متوجه ...
‫چرا، جوئل؟
‫چون مثل شما سفید پوست نیستن؟
‫محض رضای خدا، کریستینا. ‫کافیه.
‫ببینید، اگه همه‌تون می‌خواین ‫از یه روش انضباطی جدید دیگه حرف بزنیم
‫می‌تونیم این کارو بکنیم.
‫اما بذارین یه سوال ازتون بپرسم.
‫توی دبیرستان خودتون
‫اگه یه بچه سطل زباله رو آتیش میزد ‫چی میشد؟
‫درسته.
‫پس چرا باید به یه دانش آموز اجازه بدیم ‫از زیر کار خطرناکش در بره
‫کاری که حتی ...
‫مدرسه‌های حومه شهر هم ازش نمیگذرن.
‫یعنی انتظار ما ‫اینقدر ازشون کمه؟
‫حالا، نگران دانش‌آموز دیگه‌ی هستین
‫که بخواین در موردش حرف بزنیم؟
‫آه، راستش بله.
‫من یه دانش آموز ...
‫توی کلاس دستور زبان انگلیسیم دارم ‫که نگرانشم.
‫آنتون گیت‌وود.
‫بنظرم ممکنه اون نابغه باشه.
‫اون یه نویسنده‌ی با استعداده
‫ولی همیشه عصبانی و ناراحته.
‫مطمئن نیستم
‫توی خونه و زندگیش چه خبره
‫ولی ...
‫فکر می‌کنم زیر کلی فشار باشه.
‫پس فکر کنم بهتره حواسمون بهش باشه.
‫واقعاً فکر میکنم این بچه می‌تونه
‫شخص مهمی بشه.
‫مثل شما، آقای سالووی.
‫رفیق، عالی بود.
‫- چی؟ ‫- بخاطر همینه
‫یه نویسنده فوق‌العاده‌ای، رفیق.
‫طرز فکرت فرق می‌کنه.
‫چی؟ ‫نمیفهمم چی میگی.
‫توی جلسه صبح ‫بحث پسرش رو وسط کشیدی.
‫خیلی خایه می‌خواد.
‫بهت احترام میذارم.
‫ای کاش جای تو بودم.
‫پسر کی؟
‫جنل.
‫صبرکن.
‫داری میگی آنتون پسر جنل‌ـه؟
‫پسر جنل‌ـه.
‫آره، نمی‌دونستی؟
‫چطور باید می‌دنستم؟
‫چطور میشه ندونی؟
‫چیه، نکنه خونه‌ات زیر سنیگی چیزیه؟
‫- لعنت. ‫- ریدم توش، رفیق.
‫باید تو رو واسه یه نوشیدنی ببرم بیرون
‫اطلاعات مربوط به اینجا رو بهت بدم.
‫به علاوه، می‌خوام نظرتو در مورد ‫کتابم بدونم.
‫ام، آره، هنوز خوندنش رو تموم نکردم.
‫آروم باش. ‫شوخی می‌کنم.
‫البته یه جورایی.
‫هی، تو فکر قضیه آنتون نرو.
‫تو صد در صد حق داری. ‫اون یارو نابغه‌اس.
‫اگه بخاطر مادرش نبود
‫اون الآن باید دانشگاه پرینستون می‌بود.
‫منظورت چیه؟ ‫فکر کردم تقلب کرده.
‫آره، ولی بابتش کسی رو نمیندازن.
‫حداقل نه تو این مدرسه. ‫معمولاً فقط ...
‫با طرف حرف میزنیم
‫و مجبورش می‌کنیم جواب‌ها رو دوباره روی برگه بنویسه.
‫تا اینکه مدیا پیداش شد
‫و تصمیم گرفت واسه بچه‌اش ‫یه الگو باشه.
‫خدای من.
‫اوه، الآن ازم متنفره.
‫نگران نباش. ‫اون همه متنفره.
‫می‌خواستم عذرخواهی کنم.
‫واضحه که من اصلاً نمی‌دونستم ‫آنتون پسر توئه.
‫می‌دونی وقتی هیئت مدیره بهم گفت
‫باید یه آدمی که به زندان رفته رو استخدام کنم، خندیدم؟
‫منظورم اینه که، می‌تونی تصور کنی ‫اگه سیاه پوست بودی؟
‫اما بیخیالش.
‫می‌دونم به نفع مدرسه‌اس ‫که یه رمان نویس مشهور
‫بین این بچه‌های بی‌چاره باشه.
‫اما وقتی اینجایی ‫یه لطفی بهم بکن
‫خواهش می‌کنم تظاهر نکن ‫که یه معلم واقعی هستی.
‫من یه رمان نویس هستم ‫یه رمان نویس محترم.
‫اما قبل از اینکه اولین کتابم رو بفروشم ‫ده سال بود که معلم بودم.
‫یه معلم خوب.
‫من کون خودمو پاره کردم
‫و ماه‌ها خدمات اجتماعی و دادگاه رو تحمل کردم
‫که بتونم دوباره درس بدم.
‫من خودم می‌خوام اینجا باشم.
‫و خیلی هم دوست دارم ‫به آنتون کمک کنم.
‫واقعاً می‌خوای به آنتون کمک کنی؟
‫تو کتاب بعدیت ‫ازش چیزی ننویس.
‫خیلی‌خب.
‫بیاین شروع کنیم.
‫ساکت، لطفاً.
‫شری، میشه لطفاً بشینی؟
‫- شری، لطفاً بشین، همین‌الآن. ‫- مضخرفه.
‫- اون هیچکاری نکرده. ‫- می‌دونم! رفیق.
‫مشکلت چیه؟
‫خیلی‌خب.
‫ساکت. بیاین شروع کنیم.
‫بیاین شروع کنیم!
‫خدای من، آقا. ‫دیوونه شدین؟
‫فقط آماده شروع باشین.
‫کسی هایمی رو ندیده؟
‫منم همینو گفتم. ‫اون معلق شده.
‫فکر نمی‌کنین خیلی مضخرفه، آقا؟
‫آه، بستگی داره چه کاری انجام داده.
‫اون به آقای نانس فحش داده.
‫اما آقای نانس هم با اون بدرفتاری کرده، آقای سالووی.
‫چرا باید فقط بخاطر یه فحش ‫معلقش کنن؟
‫آدمای که این مدرسه رو اداره می‌کنن، دیوونه‌ان.
‫خیلی‌خب، آروم بگیر، کارلوس.
‫متنفرم ببینم توئم معلق بشی.
‫درسته، می‌خوایم امروز یه واحد جدید رو شروع کنیم.
‫سرزمین بایر.
‫خب، همگی به میزتون نگاه کنین.
‫بگین چی می‌بینین.
‫بنظر من که یه کتاب میاد.
‫عالیه. یه کتاب.
‫آره.
‫دیگه چی؟
‫یالا.
‫کسی نیست؟
‫بلانکا، چی می‌بینی؟
‫نمی‌دونم آقا.
‫پیرمرد سفید پوست منحرف؟
‫داری در مورد آقای سالووی حرف میزنی؟
‫یا مردی که روی جلد کتابه؟
‫"پیرمرد سفید پوست منحرف".
‫خیلی‌خب، بیاین عمیق‌تر نگاه کنیم.
‫این اسمش "پیش دید"ـه.
‫از روی نگاه اول به کتاب
‫پیشبینی می‌کنین که موضوع کتاب در مورد چیه.
‫پس کتابتون رو باز کنین
‫و بر اساس زبان و تصاویری که می‌بینید
‫بگین که موضوعش در مورد چیه.
‫یه شعر که در مورد موضوع کسل‌کننده هست.
‫"یه چیز کسل‌کننده"
‫- دیگه چی؟ ‫- صبرکن.
‫ببینیند، همه‌تون. ‫اینجا در مورد انزال نوشته.
‫چیزی در مورد ...
‫انزال زودرس.
‫من که پیشبینی می‌کنم این در مورد پورن‌ـه.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، پس فکر می‌کنین سرزمین بایر ‫در مورد پورن باشه.
‫دیگه چی؟
‫یالا، کسی نیست؟
‫آنتون، تو چی فکر می‌کنی؟
‫کاملاً مطمئنم که یه کتاب دیگه ‫از یه مرد سفید پوست مُرده دیگه‌اس
‫که هیچ ربطی به ما نداره.
‫خیلی‌خب، ما قبلاً گفتیم که سرزمین بایر
‫بدست یه پیرمرد سفید پوست منحرف نوشته شده.
‫چرا اینقدر مطمئنی
‫که اینقدر به زندگی تو بی‌ربطه؟
‫چطوره سعی می‌کرد پنهانش کنه؟
‫دقیقاً روی بیوگرافی یارو نوشته شده.
‫"یکی از موضوعات اصلی او نوستالژی است."
‫تنها چیزی که می‌خواد ‫اینه که به گذشته برگرده
‫وقتی که زندگی بهتر بوده.
‫بازم آمریکا رو حالی به حولی بکنین، هرزه‌ها.
‫درسته.
‫دقیقا.
‫وقتی که زندگی واسه اون بهتر بوده.
‫چیزی که می‌خوام بدونم، آقای سالووی
‫اینه که اصلاً چرا این کتاب آشغال رو می‌خونیم؟
‫باشه.
‫خب، کتاب کی رو باید بخونیم؟
‫نمی‌دونم. ‫جیمز بالن.
‫بورجز. آکتویا باتلر.
‫جونو دیاز. تاناهاسیکو.
‫کورنال وست. ‫بازم می‌تونم ادامه بدم.
‫کورنال وست؟
‫حدس بزن کجا تدریس می‌کنه؟
‫پرینستون.
‫خب، اولین باری که سرزمین بایر رو خوندم
‫توی کالج بودم.
‫و می‌تونم بهتون بگم که یه کتاب نابغه بود ‫ولی ...
‫نتونستم موضوع اصلیش رو بفمم.
‫انگار داشتم یه زبان خارجی می‌خوندم.
‫کاملاً دهنم رو سرویس کرده بود.
‫اما تمام دانشجوهای سال جدید
‫اونو خونده بودن.
‫می‌تونستن موضوع کتاب رو درک کنن.
‫و در تمام مدتی که داشتیم در مورد کتاب حرف میزدیم
‫سکوت کردم.
‫می‌ترسیدم که حرف بزنم.
‫پس یکی از دلیل‌های که
‫ازتون می‌خوام سرزمین بایر رو بخونید
‫اینه که وقتی به کالج رفتین
‫بتونید بیشتر از من آماده باشین.
‫آره، رفیق. ‫اما چرا باید نگران این باشم
‫که وارد زمین اونا میشم؟
‫چطوره اونا وارد زمین من بشن؟
‫چون اینکارو نمی‌کنن، آنتون.
‫روش کار دنیا اینجوری نیست.
‫مضخرفه.
‫باهات موافقم.
‫خب، یالا، می‌خوای چیکار کنی؟
‫فکر کنم هیچکاری نکنم.
‫چرا؟
‫نمی‌دونم.
‫چیکار می‌تونم بکنم. ‫تو بگو؟
‫خب، اگه می‌خوای کسی صدات رو بشنوه ‫باید حرف بزنی.
‫نمی‌تونی عقب کلاس بشینی و سکوت کنی
‫سرت کلاه بذاری ‫و انتظار داشته باشی اوضاع تغییر کنه.
‫رفیق، اگه ما حرف بزنیم ‫مامان آنتون همه‌مون رو معلق می‌کنه.
‫نه، ادواردو
‫فقط بخاطر قیافه‌ی داغونت معلقت می‌کنه.
‫زشت داغون.
‫خب، اون نمی‌تونه همه‌تون رو اخراج کنه.
‫چی داری میگی؟
‫فقط دارم میگم ...
‫در جمع ...
‫شما به اندازه‌ی که فکر می‌کنین ‫بی‌قدرت نیستین.
‫هی، آنتون.
‫کجا داری میری؟
‫می‌خوام اعتصاب کنم.
‫یالا.
‫هی، ما هم حق اینو داریم، رفیق!
‫اعتصاب! ‫اعتصاب!
‫اعتصاب! اعتصاب! ‫اعتصاب!
‫اعتصاب!
‫اعتصاب! اعتصاب! ‫اعتصاب!
‫صبرکنین!
‫همه همین‌الآن برگردن سر کلاسشون!
‫هر کسی که همین‌الآن نره سر کلاس
‫خطر اینو می‌پذیره که معلق بشه!
‫می‌دونستم. ‫می‌دونستم این اتفاق میوفته.
‫خیلی بده.
‫واقعاً شخمی خیاری بده.
‫دارن میره توی خیابون.
‫برگردین سر کلاس‌تون!
‫برگرد توی اتاقت!
‫میشه یه جوری این درها رو قفل کنیم؟
‫نه، نه، ما جایی رو قفل نمی‌کنیم.
‫این رفتار غیر قابل قبوله.
‫برگردین سر کلاس‌تون!
‫جنل، نمی‌تونیم بذاریم ‫همه‌شون برن.
‫لعنت.
‫باشه، در رو قفل کن.
‫- قفل کنین! ‫- خیلی‌خب، قفله!
‫تمام معلم‌ها در کلاس‌شون رو قفل کنن.
‫نمی‌تونین برین بیرون. ‫نمی‌تونین برین بیرون.
‫در رو قفل کنین.
‫درها رو قفل کنین!
‫برین سمت اون در!
‫اعتصاب! اعتصاب! ‫اعتصاب! اعتصاب!
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، بیخیال.
‫خیلی‌خب، منظورتون رو رسوندین. ‫وقتشه برگردین سر کلاستون.
‫همگی، برگرد تو.
‫منظورتن رو رسوندین.
‫از همه‌تون می‌خوام برگردین تو، باشه؟
‫پلیسا اینجان.
‫منظورتون رو رسوندین.
‫اعتصاب! اعتصاب! ‫اعتصاب!
‫اعتصاب! اعتصاب! ‫اعتصاب! اعتصاب!
‫برگردین عقب.
‫دارین بهش صدمه میزنین! ‫بذارین پاشه!
‫برگردین داخل. ‫برگردین عقب.
‫نه، برگرد!
‫آنتون!
‫تو عقب بمون. تو عقب بمون.
‫- همونجا بمون! ‫- اون همه‌شون بچه‌ن، افسر!
‫- یه سوءتفاهم پیش اومده. ‫- خانوم ...
‫ازتون می‌خوام برگردین عقب.
‫خواهش می‌کنم! ‫اون یه بچه‌اس!
‫خانوم، گفتم برگردین عقب.
‫بیخیال. ‫اینا بچه‌ن، رفیق.
‫اینا همش یه سوءتفاهمه.
‫دارین چیکار می‌کنین؟
‫یالا، ببین. ‫می‌خواین چه بلایی سرشون بیارین؟
‫- دستت رو ازم بکش! ‫- برگرد عقب.
‫بیخیال. چطور ممکنه ‫واسه همه‌مون عاقبت خوبی داشته باشه؟
‫ببین. ‫همه‌شون دوربین دارن.
‫لعنت به پلیس!
‫بلندش کن.
‫لعنت به پلیس! ‫لعنت به پلیس!
‫- پاشو. ‫- ساکت باشین.
‫لعنت به پلیس! ‫لعنت به پلیس!
‫آنجل.
‫بیا اینجا. ‫بیا اینجا.
‫برگرد اونجا.
‫ممنون.
‫اما واضحه که دانش‌آموزهاتو عصبانی هستن.
‫- دارن اعتراض می‌کنن. ‫- یالا، بیاین برین.
‫ببینید، ما حتماً در آینده
‫در مورد چیزی که باعث شد ‫همچین اتفاقی بیوفته، صحبت می‌کنیم.
‫اما اینا نوجوون هستن.
‫دارن بزرگنمایی می‌کنن.
‫شما تازه رئیس مدرسه شدین، درسته؟
‫این اعتراض به نحوه‌ی اداره‌ کردن شماست؟
‫ما با چندتا معلم دیگه حرف زدیم
‫و بهمون گفتن که شما قوانین سختی
‫برای مسائل انضباطی دارین.
‫همونطور که گفتم
‫ما سپاسگذاریم که اوضاع خیلی سریع درست شد.
‫آه، هیچکس آسیب ندید
‫شما از پلیس سپاسگذارین.
‫- اینو دارین میگین؟ ‫- ببخشید.
‫ببخشید، من اینجا معلم هستم.
‫و امروز اوضاع از کنترل خارج شد
‫ولی ما واقعاً به دانش‌آموزهامون افتخار می‌کنیم.
‫اونا اومدن بیرون و اعتصاب کردن
‫تا نظر خودشون رو در مورد برنامه‌ی تحصیلی‌شون بیان کن. ‫و حالا، بیخیال.
‫چند مدت یه بار اتفاق میوفته یه دبیرستان
‫اینقدر به چیزی که در کلاس می‌خونن، اهمیت بدن
‫که براش اعتصاب کنن؟
‫پس این موضوع بخاطر مسائل تحصیلی بوده، آقای ...
‫آه، سالووی.
‫ام... آره.
‫آره، آکادمی کامپتون بخاطر همینه.
‫می‌دونی، ما سعی داریم
‫دانش‌آموزانی رو بار بیاریم، ‫که شهروندان مسئولیت‌پذیری بشن
‫و نسل بعدی رو هدایت کنن.
‫خب، آقای سالووی ‫در مورد تقاضای دانش‌آموزان
‫چه چیز دیگه‌ای می‌تونین بهمون بگین؟
‫خب، اونا دقیق نگفتن
‫ولی اساساً
‫یه برنامه حساب‌شده‌تر می‌خوان.
‫یه آشوب راه افتاد، هلن.
‫چیکار باید می‌کردم؟
‫آره، هنوزم میام.
‫1ساعت 20 دقیقه دیگه.
‫باشه، غذاشون رو دیر بخورن. ‫چی میشه مگه؟
‫خیلی‌خب، باشه.
‫فردا کلاس ندارم.
‫میام و می‌برمشون مدرسه.
‫خب، این تنها راهیه که می‌تونم
‫بچه‌هام رو ببینم، هلن.
‫پس مشکلی ندارم رانندگی کنم.
‫ممنون. ‫آره، خیلی ممنون.
‫واقعاً بزرگی کردی.
‫چند نفر از ما داریم به بار اینگل‌وود میریم ...
‫آره.
‫عالیه، رفیق.
‫یه جورایی پاتوق‌مونه.
‫هی، وقتی گفتی "ما" ‫منظورت فقط معلم‌ها بود
‫- یا اعضای هیئت مدیره هم میان؟ ‫- نگران نباش.
‫اون هیچوقت با ما پایین‌ترها نمیاد مشروب بخوره.
‫با همچین اتفاقی
‫و حضور پلیس و همه‌چیز
‫احتمالش صفر هست ‫که اخراج نشه.
‫حالا می‌بینیم. هنوزم آدمای زیادی توی ‫هیئت رئیسه هستن ...
‫- که دوستش دارن. ‫- اوه، نه بعد اتفاق امروز.
‫بالأخره متوجه میشن
‫از اول نباید بهش ترفیع میدادن.
‫من فکر می‌کنم کارش عالی بود.
‫هیس!
‫هی، بینین، توی تلوزیونه.
‫اتفاقی که امروز واسه دانش‌آموزان افتاد ‫[نوآه سالووی، مدیر مدرسه]
‫بخاطر برنامه تحصیلیشون بود ...
‫دمت گرم، رفیق.
‫مگه من گفتم رئیس مدرسه هستم؟
‫بابت ترفیع بهت تبریک میگم.
‫جنل.
‫دارین چی می‌خورین؟
‫امروز کار همه‌تون عالی بود.
‫بذار دور بعدی رو من بخرم.
‫آه، می‌دونی جنل ‫فکر نکنم لازم داشته باشیم.
‫جوئل دور بعدی رو مهمون‌مون کرده
‫و فردا هم مدرسه داریم، پس ...
‫خیلی مسئولیت پذیر هستی.
‫باشه، خب، اگه نظرتون عوض شد
‫بهم خبر بدین.
‫فکر کردم گفتی هیچوقت نمیاد.
‫فکر کنم به مشروب نیاز داشته.
‫ببخشید.
‫کسی واست مشروب نخریده؟
‫خودم می‌تونم بخرم، ممنون.
‫هی.
‫می‌خواستم دوباره ازت معذرت خواهی کنم.
‫واسه چی؟
‫دزدین سِمتم؟
‫چی واستون بیارم؟
‫ام، هر چی اون می‌خوره.
‫ویسکی جیمیسون. دوتا؟
‫نه، فقط یکی واسه اون
‫و یه آب هم واسه خودم.
‫ممنون.
‫فقط سعی کردم کمکت کنم.
‫کمکت رو نمی‌خواستم.
‫تحت کنترل خودم بود.
‫واقعاً؟
‫از کارت اعتباری استفاده می‌کنین؟
‫ام، نه عزیزم
‫دور بعدی به حساب دوستمه.
‫و واسه خودتم یه چیز خوب بریز.
‫اونم با حساب ایشونه.
‫بقیه‌ش رو نگه دار.
‫می‌دونی، مجبور نیستی اینجا بشینی ‫و ازم پرستاری کنی.
‫می‌تونی برگردی پیش دوستات.
‫راستش فکر نکنم بتونم.
‫شایدم نتونی.
‫و اونا دوست من نیستن.
‫منم همینطور.
‫همه‌ی اینا تموم میشه، می‌دونی؟
‫واقعاً؟
‫من تمام بعدازظهر با هیئت رئیسه ‫تلفنی صحبت می‌کردم
‫و مبارزه می‌کردم که کارم رو نگه دارم.
‫و بعدش میام اینجا ‫که کدروت‌ها رو ...
‫با کارمندام برطرف کنم
‫ولی اونا حتی اجازه نمیدم براشون مشروب بگیرم.
‫و وقتی فکر می‌کنم ممکن بود امروز چه اتفاقی بیوفته
‫چقدر می‌تونست بد تموم بشه
‫پس تو بهم بگو ‫چطور این قضیه تموم میشه؟
‫یه چیزی در مورد کارمندات وجود داره.
‫اونا جوونن.
‫اونا بچه‌ان.
‫درسته.
‫و مثل بچه‌ها ‫دوست دارن به حرفشون گوش کنی.
‫می‌خوان بدونن حرفاشون رو میشنوی.
‫و بعضی‌وقتا
‫توی جلسه‌هات
‫بنظر میرسه که واسه نظرهاشون ‫ارزش قائل نیستی.
‫نیستم.
‫خب، اونام اینو می‌دونن.
‫بخاطر همین ازت متنفرن.
‫وای.
‫واقعاً از شغلت سیر شدی، مگه نه؟
‫می‌دونی توی مدرسه‌ی قبلیم، مارشال
‫همه منو دوست داشتن.
‫جدی میگم.
‫دانش‌آموزها با همدیگه دعوا می‌کردن ‫که نهار رو توی دفتر من بخورن
‫دخترا میومدن پیشم
‫و بخاطر هر اتفاقی که دلشون رو شکسته، ‫گریه می‌کردن.
‫و هر سال واسه جشن «بازگشت به خانه»
‫رقص بیانسه رو انجام میدادن.
‫مطمئنم همینطوره.
‫اما وقتی این شغل خالی شد ‫من کلی واسش جنگیدم.
‫در مدرسه دولتی مثل مارشال
‫موفقیت واقعی غیر ممکنه.
‫اما وقتی خودت مسئول باشی
‫می‌تونی قوانین رو خودت درست کنی.
‫با خودم فکر کردم ‫اینم شانس منه
‫که بتونم یه تفاوتی
‫در بچه‌هایی که بقیه نمی‌خوانشون ایجاد کنم.
‫می‌دونی توی مدرسه‌ی مثل مارشال ‫چه اتفاقی میوفته؟
‫این بچه‌ها رو می‌گیرن
‫تا موقع سرشماری پاییز نگه‌شون میدارن
‫از دولت پول می‌گیرن
‫و بعد عذرشون رو می‌خوان.
‫اونارو معلق نمی‌کنن.
‫اخراجشون می‌کنن.
‫اونها اون بچه‌هایی هست ‫که امسال از آکادمی کامپتون برداشتیم.
‫و می‌دونی چیه؟
‫اونا لازم دارن ادب بشن.
‫و می‌دونی چیه دیگه؟
‫اگه من یه مرد سفید پوست بودم
‫اگه جای تو بودم، نوآه سالووی
‫با اون قیافه و اعتبارت
‫هیچکس به نحوه‌ی اداره‌ی مدرسه‌م
‫اهمیت نمیداد.
‫واسه جرأتم ازم تقدیر می‌کردن.
‫ولی چون من هستم
‫فکر می‌کنن آدم ناتوانی هستم.
‫و اگه اینطور نیست
‫اگه جرأت اینو داشتم که بگم
‫که 20 ساله آزگاره
‫توی این کار تجربه دارم.
‫من، وقتی شما داشتین گواهینامه می‌گرفتین
‫معلم بودم.
‫پس شاید، فقط شاید ‫واقعاً بدونم
‫دارم چه کاری می‌کنم.
‫آنتون چطوره؟
‫بعد امروز حالش خوبه؟
‫امیدوارم.
‫پیش پدرشه.
‫آره، بچه‌های منم پیش مادرشونن.
‫تو بچه داری؟
‫امم.
‫دو تا پسر، دوتا دختر.
‫لعنت، سرت خیلی شلوغه.
‫خب، بزرگاشون ترک تحصیل کردن
‫و دوتا جوون‌تره هم ‫دارن با زن سابقم زندگی می‌کنن.
‫واسه همین به لس آنجلس اومدم.
‫اون با دوست پسرش به اینجا اومده.
‫منم دنبالش اومدم.
‫الآن زیاد رابطه‌ی خوبی باهاشون ندارم
‫ولی دارم سعیم رو می‌کنم.
‫طلاق خیلی سخته.
‫آره
‫میشه یه چیزی ازت بپرسم؟
‫حقیقت داره که پسر خودت رو انداختی؟
‫نه.
‫اون تقلب کرد. ‫خودش، خودش رو انداخت.
‫چیکار باید می‌کردم.
‫بیخیالش بشی؟
‫اگه اینکارو می‌کردم منو داغون می‌کرد.
‫مطمئنم همینطور میشد.
‫اعتصاب امروز... ‫از کلاس تو شروع شد؟
‫چطور ...
‫چون اون مدرسه‌ی منه، نوآه ‫و من تو کارم واردم.
‫اما بگو، کار آنتون بود؟
‫اون بقیه رو تحریک کرد؟
‫چرا باید همچین فکری کنی؟
‫اون پسر داره شبیه پدرش میشه
‫و منم هیچ کاریش نمی‌تونم بکنم.
‫پدرش قبلاً یه تظاهرکننده بود.
‫اما این روزا از دانش بسیارش ...
‫از مارکس و مالکوم ایکس استفاده می‌کنه
‫که خانوم‌های سفید پوست بیشتری رو ‫به تخت خودش ببره.
‫- بسلامتی. ‫- بسلامتی.
‫چیه؟
‫نه، نه.
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫من رئیستم.
‫باشه.
‫پارت دوم: ‫هلن
‫خب، پس سنگ کیسه صفرا نیست.
‫خب حالا می‌دونیم.
‫فکر کنم بهتره برگردیم نیویورک.
‫و تو حتماً یه نفر رو ‫در بیمارستان سرطانی اسلون–کترینگ میشناسی.
‫و می‌تونیم فوراً وقت بگیریم.
‫فکر کنم باید نظر یه دکتر دیگه رو هم بشنویم.
‫وضعت چطوره؟
‫نمی‌دونم چطور این کارو بکنم، مرد.
‫حتی یه ذره هم نمی‌دونم.
‫متأسفم.
‫خودمو جمع و جور می‌کنم.
‫تو ...
‫من کنارتم، ویک.
‫باشه؟ ‫می‌تونیم با این بجنگیم.
‫تو و من.
‫باهم.
‫هلن ...
‫میشه فقط برونی؟
‫مامان؟
‫سلام.
‫- چطوری، عزیزم؟ ‫- کجا بودین؟
‫ام ...
‫رفتیم کلاس صبحگاهی یوگا.
‫چی شده؟
‫فقط ...
‫مامان، تا حالا کتاب «آن فرینک» رو خوندی؟
‫آره، فکر تو سال دوم دبیرستان یه کتاب ازش خوندم.
‫خب، ما داریم تو دستور زبان انگلیسی ‫می‌خونیمش
‫و نمی‌تونم از فکر این موضوع در بیارم. ‫منظورم اینه که، 6 میلیون یهودی ...
‫- اوه، استیسی. ‫- و بعدش ...
‫یهودی‌ها، همجنسگراها
‫آدمای ناتوان و شهروندان روسی رو می‌کشن.
‫اونا همه‌شون رو میکشن.
‫- استیس. ‫- و بعدش کوره‌هایی داشتن
‫که اونا رو توش آتیش میزدن... حتی بچه‌ها رو!
‫استیسی!
‫چیه، مامان؟ ‫این خیلی مهمه.
‫همینطور مدرسه. ‫5دقیقه وقت داری. برو وسایلت رو جمع کن.
‫تروور، توئم همینطور. ‫برو وسایلت رو جمع کن.
‫- تروو ‫- یه لحظه.
‫دارم بیوگرافی بدن رو تموم می‌کنم.
‫و تموم شد.
‫فکر کنم ژن علومم ‫از ویک رفته باشه.
‫خب، اگه فکر می‌کنی ژن‌ها اینجور کار می‌کنن
‫باید بگم که مطمئن اینجور نیست.
‫هی، تغییر ژن با محیط اطراف وجود داره، مامان.
‫هی ویک، تخم مرغی چیزی می‌خوای؟
‫نه. داره واسه کارم دیرم میشه.
‫روز خوبی داشته باشین، بچه‌ها.
‫چی شده؟
‫چی؟
‫قیافه‌ات اونجوری شده.
‫ام... ‫اصلاً اینجا چیکار می‌کنی؟
‫گفتم میام دنبال بچه‌ها.
‫چون شام دیشبم باهاشون رو ‫از دست دادم.
‫و امروز صبح دو ساعت وقتم خالیه.
‫یادته؟
‫همین 12 ساعت پیش در موردش حرف زدیم.
‫درسته. ‫آره.
‫متأسفم. ‫فکر کنم همینطوره. هی ...
‫بچه‌ها، باباتون اینجاس.
‫الآن میایم.
‫- اونا رفتن؟ ‫- آره.
‫میشه چند دقیقه باهم حرف زنیم.
‫ویک.
‫آه ...
‫خودتم می‌خوای؟
‫صبر کن.
‫خیلی‌خب.
‫صبرکن. ‫نرو.
‫فکر می‌کنی ایده‌ی خوبیه
‫که امروز صبح بری سر کار؟
‫امروز ظهر عمل دارم.
‫احتمالاً تا ساعت ...
‫7:30طول بکشه. پس ...
‫باید یه تاکسی بگیری ‫و تو هتل به دیدنم بیای.
‫چی؟
‫مراسم سالانه.
‫اوه.
‫فکر می‌کنی بتونیم بپیچونیمش؟
‫واقعاً امشب می‌خوای بشینی اونجا
‫و به حرفاشون گوش بدی؟
‫نمی‌تونم بپیچونمش، هلن. ‫ازم به عنوان مهمان افتخاری دعوت کردن.
‫اوه، میشه به پدر و مادرم زنگ بزنی
‫و مطمئن بشن که کجا دارن میرن؟
‫همیشه تو مرکز شهر گم میشن.
‫بهشون بگو از والن بیان نه استابورن.
‫نمی‌تونن اونجا رو پیدا کنن.
‫در مورد امروز صبح چیزی بهشون نگو.
‫این مراسم واسشون خیلی مهمه.
‫باید بهم قول بدی.
‫من... نمی‌دونم.
‫اگه نمی‌تونی دهنت رو ببندی
‫پس لطفاً نیا.
‫ویک، صبر کن.
‫ویک.
‫اوه، بیخیال.
‫یالا!
‫ویک، این مسخره‌اس.
‫ویک، باید باهام حرف بزنی.
‫- مادر قحبه. ‫- هلن.
‫هلن؟ تو خوبی؟
‫خدای من، هلن.
‫- تو خوبی؟ ‫- آره، خوبم.
‫واقعاً خیلی شرمندم.
‫فقط برنامه کامیون زباله جوری
‫که حفظ کردنش غیر قبل امکانه.
‫ولی این بهونه نمیشه ‫که زدم تو رو داغون کردم.
‫مطمئنی خوبی؟
‫نگرانش نباش.
‫خوبه.
‫- درسته هلن؟ ‫- اوهوم.
‫خیلی‌خب، شاید
‫قسمت بر این بوده ‫چون در هر صورت می‌خواستم بیام
‫و تو به یه چیز خیلی خاص دعوت کنم.
‫آه، ماه بعد من می‌خوام با چندتا از دوستام
‫به پارک ملی چاشوا-تری بریم. ‫و ما ...
‫برای رصد ماه چند بار در سال به اونجا میریم.
‫چون می‌دونی، ماه کامل ماه پاییز
‫زمانی خوبی برای خود شانسی
‫و بهبود پیدا کردم آدمه.
‫و همه می‌تونن
‫کریستال خودشون رو واسه پاک کردن بیارن.
‫چون، بچه‌ها بهترین راه واسه تمیز کردن کریستال
‫گذاشتن اون در زیر نور ماه کامله.
‫پس... یه سفر خودمونیه.
‫آره. آره، یه سفر خودمونیه.
‫کاملاً یه سفر خودمونیه.
‫خب، می‌خوای بیای؟
‫قطعاً قطعاً نه.
‫- اوه، باشه. ‫- باشه؟
‫خوبه. خوبه.
‫ام، خب، تا چند هفته‌ی دیگه برگذار نمیشه
‫پس شاید تا اون موقع در موردش فکر کردی.
‫رفتارت خیلی بد بود.
‫خب، باید تمومش می‌کردم.
‫واضحه که واسم سخته
‫یه راهی رو پیدا کنم ‫که با تو ...
‫در مورد این باهات حرف بزنم. ‫اما نمیشه لطفاً ...
‫- بشینی و حرف بزنیم؟ ‫- من می‌خوام برم سر کار.
‫باید یه برنامه درمان واست درست کنیم.
‫ببین، می‌دونم این واست سخته. ‫اما بیخیال.
‫من به درمان فکر نمی‌کنم.
‫این مسخره‌اس.
‫نمیشه که درمان نشی.
‫چرا، می‌تونم... درمان نمیشم.
‫نه، نمی‌تونی. ‫اصلاً با عقل جور در نمیاد.
‫من همینجوری یه گوشه نمیشینم ‫و مُردنت رو ببینم.
‫باورت بشه یا نه، هلن ...
‫انتخابش با تو نیست.
‫بیین... شاید تو
‫دچار شوک یا همچین چیزی شده باشی
‫ولی میشه لطفاً یه برنامه بچینی؟
‫باشه.
‫ممنون.
‫بیا بچه دار بشیم.
‫این برنامه چطوره؟
‫داره لجبازی می‌کنه؟
‫فکر می‌کنی می‌خواد منو مجازات کنه؟
‫نظر خودت چیه؟
‫شاید ازم می‌خواد اینکارو بکنم
‫تا مأیوسش کنم.
‫چرا ویک باید بخواد ‫تو مأیوسش کنی؟
‫چون راحت‌تره که از دست من عصبانی بشه
‫تا از دست مریضیش.
‫با عقل جور در میاد.
‫خب، مریضیش خیلی بده
‫پس آه ...
‫راستش بایدم از دست مبارزه با این مریضی ‫عصبانی باشه
‫پس چطور این کارو بکنم؟
‫چطور از این وضعیت درش بیارم؟
‫دقیقاً از چی؟
‫این مخالفش رو.
‫جدی میگم.
‫منظورم اینه، مثل ...
‫روانکاوی می‌مونه.
‫اینطور فکر نمی‌کنی؟ ‫منظورم اینه که، همیشه فکر می‌کردم
‫شاید اسپکتروم داشته باشه ‫و شاید دلیلش این باشه که ...
‫من بخاطر درمان ویک اینجا نیستم.
‫دوست دارم حرفامون ‫به صحبت در مورد تو منتهی بشه، هلن.
‫تو و ویک امروز صبح ‫یه خبر وحشتناک شنیدن.
‫دوست دارم در مورد این صحبت کنیم
‫که الآن و در این لحظه، چه حسی داری.
‫احساس می‌کنم ویک به حرفام گوش نمیده.
‫احساس می‌کنم می‌خوام اون درمان بشه.
‫خیلی‌خب.
‫بیا رو درون تو تمرکز کنیم.
‫میشه چشمات رو ببندی؟
‫یه نفس عمیق بکش، ‫یه خط داستانی انتخاب کن.
‫- هلن. ‫- واقعاً الآن نمی‌خوام
‫چشمام رو ببندم.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫ولی می‌خوام که اینو ادامه بدیم.
‫می‌تونی یه چیز دیگه تو اتاق پیدا کنی
‫که روش تمرکز کنی؟
‫تو دانشگاه استندفورد رفرتی؟
‫بله.
‫میشه الآن روی تنفست تمرکز کنیم؟
‫کسی رو میشناسی که متخصص تومور شناسی باشه؟
‫هلن.
‫منظورم اینه که، ‫شاید بتونی یه تماس بگیری
‫و بفهمی روشی هست
‫که بتونه به ویک کمک کنه.
‫شاید بتونی باهاش صحبت کنی ...
‫هلن، من خوشحال میشم ‫به هر روشی که بتونم کمک کنم.
‫اگه این تصمیم تو و ویک هست
‫می‌تونم یه تماس بگیرم.
‫ولی الآن و در این لحظه
‫می‌تونیم برگردیم سر کارمون؟
‫میشه روی تنفست تمرکز کنیم؟
‫نه، نمی‌تونم اینکارو بکنم.
‫الآن.
‫باشه. باشه.
‫می‌خوای در مورد ویک صحبت کنی.
‫بیا همینکارو بکنیم. ‫من یه سوال ازت دارم.
‫تو واقعاً نگرانشی.
‫معلومه.
‫با این وجود
‫بنظرت چرا اینقدر واست سخته
‫چیزی که می‌خواد رو بهش بدی؟
‫چون نمی‌خوام یه بچه‌ی دیگه داشته باشم.
‫دارم در مورد این حرف میزنم
‫که بهش فضا بدی
‫که در مورد سلامتیش، خودش تصمیم بگیره.
‫اگه نصیحت یا راهنمایی می‌خوایی ‫خودش واسه این کار دکترای زیادی داره.
‫چیزی که اون نیاز داره،
‫تنها چیزی که فقط تو می‌تونی توی این دنیا بهش بدی
‫عشق تو.
‫تو عاشقشی.
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫چی رو از کجا می‌دونم؟
‫که من عاشقشم.
‫چیزای بیشتری در مورد اون سوال بگو.
‫بیخیال. ‫نمی‌دونم چرا اینو گفتم.
‫معلومه که دوستش دارم.
‫واسم سوال ...
‫ممکنه دوست داشتن ویک ‫الآن واست ترسناک باشه؟
‫چرا؟
‫امکان داره که تمام این ماجرا،
‫حساسیت روی درمان ویک،
‫چیزی که الآن می‌بینی
‫مربوط به داستان قبلی خودت باشه؟
‫دید از دست دادن این مرد ‫در حالی که داشتی یه زندگی جدید تشکیل میدادی؟
‫تو بدون کی نمی‌تونی زندگی کنی، ازرا؟
‫پسرهام.
‫بچه‌ها حساب نمیشن.
‫همم. خیلی‌خب پس.
‫زنم.
‫برادرم.
‫تو چی؟
‫بچه‌هام، البته.
‫کس دیگه‌ای؟
‫می‌دونی چیه؟ ‫باید برم.
‫باید یه درمان واس ویک پیدا کنم.
‫و ما برمیگردیم به نیویورک
‫و من اونو به بیمارستان میبرم.
‫نمی‌دونم چطور، ولی این کارو می‌کنم
‫چون می‌دونی آدمای توی نیویورک
‫وقتی دارن می‌میرن، چیکار می‌کنن؟ ‫همینجوری یه جا نمیشینن
‫و نفس عمیق بکشن. ‫می‌جنگن.
‫هلن.
‫هلن!
‫هلن.
‫میشه یه خورده صدای موسقی رو کم کنی؟
‫تو خوبی؟
‫می‌خوای حرف بزنیم؟
‫نه، نه، خوبم.
‫میشه بری دنبال بچه‌ها؟
‫باید امشب با ویک ‫به یه مراسم برم.
‫البته. دوتا بچه کوفتی. ‫الآن برمیگردم.
‫هی، و می‌دونی
‫داری شبیه آدم خوبا رفتار می‌کنی؟
‫میشه فقط بس کنی؟
‫می‌دونم باید صحبتم رو تموم کنم
‫پس برای اتمام حرفام ‫مایلم اینو بگم
‫من خوشحالم که شغل جدیدم
‫به عنوان رئیس بیمارستان کودکان
‫باعث شد من به خونه برگردم. ‫برگشتن به لس آنجلس.
‫این جایزه، و ...
‫شناختی که از کار من دارین
‫برام کلی ارزش داره.
‫اما کارم واسم ارزش بیشتری داره.
‫کاری که قراره باهمدیگه انجامش بدیم.
‫امیدوارم امشب شروع کننده‌ی ماجراجویی درازی باشه.
‫ممنون.
‫بنظر میاد همکارات از سخنرانیت لذت بردن.
‫ممنون، بابا.
‫آفرین پسرم، آفرین.
‫بیا یه عکس با پدرت بگیر.
‫- باشه. ‫- آره.
‫بیا.
‫خیلی خوبه.
‫و یه دونه دیگه.
‫عالیه.
‫خیلی‌خب، چطوره یکی هم با جایزه‌ات بگیریم.
‫- آره، کجاس؟ ‫- هلن، میشه ...
‫ممنون.
‫تبریک میگم.
‫اوه، ممنون بچه‌ها. ممنون.
‫ام، اگه منو ببخشید میرم دستشویی...
‫زیباست.
‫خانم‌ها.
‫نه، نیومدم. ‫از جاده‌ی 101 به جاده‌ی 405 رفتم.
‫و از اونجا به بزرگراه سان‌ست رفتی؟
‫- نه، ویلشر. ‫- ویلشر. عالیه.
‫من از لورل کنین اومدم، ‫که یه فاجعه بود
‫و بعدش به بورلی رفتم که اونم یه کابوس بود.
‫اوه نه، از بزرگراه بورلی بیا.
‫تمام دانش‌آموزها یکهو تعطیل میشن.
‫اوه، حالا بهم میگی.
‫در ضمن، ممه‌هات فوق‌العاده شدن.
‫ممنون. ‫جدیدن.
‫باید اسم جراحت رو بهم بدی.
‫اوه، حتماً. ‫اما تا دوسال وقتش پُره.
‫باید کارش عالی باشه.
‫اون واقعاً کارش درسته.
‫سلام.
‫سخنرانی خوبی بود، درسته؟
‫اوهوم. ‫کار ویکتور عالی بود.
‫اون کُل زندگیش تلاش زیادی کرده.
‫حتی از وقتی که یه پسر بچه بود.
‫فقط مدام به خودش فشار میآورد.
‫من و عبدل خیلی نگران بودیم ‫که اون هیچوقت آروم نگیره
‫و از موفقیتش لذت نبره.
‫اما الآن، بالأخره، می‌تونه.
‫و منم خیلی واسش خوشحالم.
‫پریا، به کمکت نیاز دارم.
‫ویک، خیلی مریضه.
‫و اون به حرف من گوش نمیده.
‫از درمانش خودداری می‌کنه.
‫اما باید یه کاری بکنه. ‫اگه صبر کنه ...
‫و می‌دونم که تو و عبدل چقدر واسش عزیزین
‫و اون چقدر دلش می‌خواد باعث افتخار شما بشه
‫پس با خودم فکر کردم ‫که اگه ...
‫از زبون تو بشنوه
‫ممنون که بهم گفتی.
‫- سلام. ‫- مامانم زیاد حالش خوب نیست.
‫اوه.
‫سردرد بدی داره.
‫پس ...
‫زودتر میریم.
‫نه. اوه، نرو.
‫فکر کنم قرص مسکن دارم.
‫نه، به یه خورده استراحت نیاز دارم.
‫میرم ردشون کنم.
‫منم باهات میام.
‫اوه، ببخشید.
‫مطمئنین می‌تونین از اینجا برین خونه؟
‫می‌تونم آدرس رو واستون بنویسم.
‫اگه بازم گم شدیم ‫میریم به یه پمپ بنزین.
‫بابا، فقط دو ثانیه طول میکشه.
‫ماشین رسید، پریا.
‫به زودی می‌بینیمت، ویکرام.
‫باشه. شب بخیر، مامان.
‫پریا. پریا.
‫نشنیدی چی گفتم؟
‫ویک سرطان داره.
‫اون سرطان خیلی حاد داره. ‫و باید فوراً درمان بشه.
‫خواهش می‌کنم، نمی‌دونم ...
‫دیگه نمی‌دونم چیکار کنم.
‫خواهش می‌کنم.
‫خودت یه فکری واسش می‌کنی، ویکرام.
‫همیشه همینطور بوده.
‫ممنون، مامان.
‫آبو بهم بده.
‫میشه لطفاً مثل دوتا آدم بالغ باهم حرف بزنیم؟
‫ازت خواستم یه کار بکنی.
‫یه کار.
‫ازت خواستم به پدر و مادرم چیزی نگی.
‫- و تو چیکار کردی؟ ‫- مجبور شدم.
‫اون مادرته.
‫راستش از کار و بار خانواده‌ات سر در نمیارم.
‫انگار همه‌تون غیر قابل راضی شدن هستین.
‫فقط یه راهی واسه زنده موندت هست.
‫خدای من.
‫تو واقعاً هیچی سرت نمیشه، مگه نه؟
‫شاید توی یه قصر بزرگ شده باشی.
‫اما کل زندگیت ...
‫می‌خوای از پدر و مادر من انتقاد کنی؟
‫تو واسه نجات دادن بچه‌هات ‫چه غلطی کردی؟
‫پدر من یه دکتر بود.
‫متخصص قلب.
‫یکی از محترم‌ترین دکترهای جوون بیروت.
‫و الآن توی یه خشکشویی کار می‌کنه.
‫چون می‌خواست منو اینجا بزرگ کنه.
‫اونا هیچوقت مسافرت نرفتن
‫یا واسه سالگرد عروسی‌شون به خونه نرفتن
‫یا جشن تولد یا مراسم خاکسپاری.
‫چون تمام پولشون مال ویکرام بود.
‫واسه تحصیلات ویکرام.
‫تا بتونن منو به کالج و دانشکده‌ی پزشکی بفرستن.
‫اونا همه‌چی رو به خودشون حروم کردن
‫تا منو به چیزی تبدیل کنن ‫که بتونن بهش افتخار کنن.
‫پس آره، آره، مخالفت کردن جزوی از زندگی‌شونه
‫و تنها چیزی که من می‌خواستم، ‫تنها چیزی که ازت خواستم
‫این بود که بهشون اطلاع ندی
‫که تمام اون چیزا واسه هیچی بوده.
‫منظورم اینه که ‫اونا نتونستن حتی یه شب
‫از تمام فداکاری‌هایی که به ثمر رسیده، لذت ببرن؟
‫نگو که همش بخاطر هیچی بوده.
‫ما اینو نمی‌دونیم.
‫درمان‌هایی هست. دکترایی هستن.
‫تو که دکتر نیستی، هلن. ‫من هستم.
‫- می‌دونم. ‫- نه، نمی‌دونی.
‫من سرطان لوزالمعده دارم.
‫و اون دکترا کاری از دستشون برنمیاد.
‫مایه ناامیدی هستن.
‫چون واسه این ‫درمان واقعی وجود نداره.
‫هیچ دارویی نیست.
‫هیچ امیدی نیست.
‫من دارم می‌میرم.
‫من تمام دوران کارم رو
‫به بیمارام امید الکی دادم
‫و این کارو واسه تو انجام نمیدم.
‫متأسفم.
‫ویک، واقعاً متأسفم.
‫من گند زدم.
‫می‌خوای چیکار کنم؟
‫بهت گفتم.
‫می‌خوام یه بچه داشته باشم.
‫و اگه توئم واقعاً می‌خوای یه کاری واسم بکنی.
‫می‌تونی این کارو بکنی.
‫خیلی خوشحالیم که اینجایی.
‫شنیدم درصد موفقیت این پزشک خیلی بالاست.
‫میشه یه سول ازت بپرسم؟
‫البته.
‫سالی که به دنیا اومدی کی رئیس جمهور بود؟
‫بوش؟
‫ترجمه از عـرفـان notion ‫em2ok@yahoo.com
‫مرجع دانلود فیلم سریال با لینک مستقیم ‫NightMovie.Co